November Bruis

ADHD? ADD? Dyslextie? Autisme? Weet je het wel zeker?

Er is iets met je kind, maar wat?
Herkenbaar? Nieuwsgierig?

Kom naar de informatieavond  op 15 november in Roosendaal, Langdonk 5
Start om 19.45 uur.

Meld je aan op info@brain-care.nl

De informatieavond is gratis

“Maak het leren voor je kind weer een feest”

Autisme, ADHD en HSP in december ….

Van één van onze lezers ontvingen we dit mooie gedicht*, dat zo duidelijk maakt hoe de decembermaand is voor mensen met ASS, ADHD of HSP.

Zie de maan schijnt door de bomen,
makkers staakt uw wild geraas.
Ook al zou ik willen stoppen,
de prikkels zijn me steeds de baas.
En wie zoet is, die krijgt lekkers,
maar dan word ik weer zo druk.
Dan wil ik hard zingen en veel springen,
en dan gaat er vaak iets stuk.
Piet kijkt stiekem door de schoorsteen,
naar wie lief is en wie stout.
Ik wel zo graag de liefste wezen,
maar in december gaat dat fout.
Terwijl iedereen die feesten leuk vindt,
denk ik: “Was het maar geweest.
Was het maar vast januari,
dan is het voor míj weer feest!”

Er is een kindeke geboren op aard,
en dat vieren we met elkaar.
Maar samen doen, dat kan ik niet,
en daarom vinden ze mij maar raar.
Al die lichtjes doen pijn aan mijn ogen,
de muziek knalt in mijn kop.
Aller glittert, glinstert, schittert,
wanneer houdt dat nu eens op?
Er is geen enkele dag hetzelfde,
mijn structuur is helemaal kwijt.
Iedereen vindt dat ik moet genieten,
van deze rare, vreemde tijd.
Terwijl iedereen het feesten leuk vindt,
denk ik: “Was het maar geweest.
Was het maar vast januari,
dan is het voor míj weer feest!”

 

*auteur (helaas) bij ons onbekend

EEN NIEUW CONCEPT. EEN NIEUWE LOOK. EEN NIEUW GEZICHT

Wij hebben achter de schermen hard gewerkt en nu is het moment gekomen om jullie,
middels een nieuwe blog, op de hoogte te brengen en te houden van de vernieuwingen
waar wij met héél veel enthousiasme aan gewerkt hebben.

De wens om Braincare te laten groeien bestond al vanaf dag één, de dag dat Braincare in
2012 onderdak vond in de “Melkfabriek”, in Bergen op Zoom.
Vorig jaar openden wij een nieuw praktijk in Etten-Leur (binnen een praktijk voor
fysiotherapie) en sinds kort mogen wij ook gebruik maken van de locatie bij OPPB in
Roosendaal.

Maar om verder door te groeien moest nogmaals goed nagedacht worden over het concept
ofwel wie wij willen zijn, wat wij willen uitstralen, waar onze focus ligt en welke
doelgroep wij willen aanspreken en bereiken.

20161107_143401

Onze focus ligt bij het kind. Het kind dat druk is of juist dromerig. Het kind dat boze buien
heeft of juist een ongeïnteresseerde houding. Het kind dat last heeft van het moeten
presteren, van alle prikkels van deze tijd of van hele andere zaken. Het kind dat zich
“volgens het boekje” niet zo gedraagt als “wenselijk” zou moeten zijn. Daarmee hebben
wij ook meteen onze doelgroep te pakken want, buiten het kind, ondersteunen wij vanaf
nu ook, nog meer, de ouders en eventueel broertjes en zusjes om meer rust en begrip te
creëren binnen het gezin.

Maar hoe ziet dat er dan uit? Waaraan kun je, buiten de vertrouwde neurofeedback, dan
aan denken?
Ons totaalconcept bevat vanaf nu hersentraining (neurofeedback), testen voor en advies
over voedselintolerantie, coaching van kinderen en volwassenen, training van ouders én
leerkrachten en opvoedparty’s. Want zeg nou zelf: Iedereen wil van opvoeden toch het liefste een feestje maken?
Juist omdat opvoeden veelal niet gemakkelijk is, én er vaak heel veel vragen niet
beantwoord worden, kun je daarmee vanaf nu bij ons terecht. Gedaan dus met al die
verschillende instanties en contactpersonen. Ook dat zal zeker rust gaan geven.

Zoals gezegd, de vertrouwde neurofeedback-behandelingen blijven. Natuurlijk blijft
Margrit dit doen, maar jullie zullen ook gedurende de komende maanden nieuwe gezichten
gaan verwachten, die de behandelingen gaan uitvoeren. Voor de begeleiding en
ondersteuning is al een nieuw gezicht, Diana Bouman, aan boord gekomen. Diana is
kindercoach én lifecoach en is zéér ervaren in het ontwikkelen en geven van trainingen.
Én, omdat wij toch al zo druk bezig waren, hebben wij ook ons logo en promotiemateriaal
maar meteen opnieuw vormgegeven. doorSAAR heeft een prachtig promotiefilmpje
gemaakt en wij hebben een waanzinnig leuke fotoschoot gehad bij SHOOT!byGitta.

Vanaf nu mogen jullie van ons iedere maand een nieuwe blog verwachten. Heb je
specifieke vragen, die je daarin behandeld wilt hebben. Stel je vraag dan via de daarvoor bestemde tab.
Wij houden je niet langer in spanning. Klik op de onderstaande link en bewonder het
resultaat van onze inspanningen.
Braincare 2.0 staat klaar om van het leven voor jullie weer een feestje te maken!

Braincare YouTube play

Clean Jump: Stap voor stap een sprong naar Gezond Vitaal en Fit!

De Clean Jump is een samenwerkingsverband van Plan-C en BrainCare. Met een uitgebalanceerd programma van de Clean Jump bieden wij in 6 weken een totaal en zeer persoonlijke stappenplan aan; een houvast aan voor cliënten in de strijd tegen overgewicht.

Wij zijn niet van de dominantie van de schema’s en ingewikkelde recepten, of de allesoverheersende weegschaal. Het liefst motiveren, inspireren en vooral leren we de cliënten zelf de regie over hun eigen gezondheid in handen te nemen. Gewichtsproblematiek is een belangrijke factor in belemmering naar meer vitaliteit, het heeft bijna altijd een meerdimensionale oorzaak. Het is een optelsom van verschillende factoren. De meest voorkomende factoren zijn:

  • Onvoldoende vaardigheid om te komen tot een blijvende gedragsverandering
  • Onderliggende insuline resistentie (pre diabetes)
  • Onvermogen van het lichaam om vet als bandstof in te zetten
  • Verkeerd of eenzijdig bewegingspatroon
  • Tekort aan vitamines en mineralen

In de Clean Jump pakken wij deze oorzaken aan, de interventies bestaan uit verschillende componenten en zijn “Evidence Based “.

Kosten: € 675,-

Lees het artikel over Clean Jump
Bekijk hier het programma

Ik ben anders, wie is dat niet? 

Ik ben anders, wie is dat niet?

Ik ben ik,

Waarom mag ik ik niet zijn?

 Jij en ik!

 

 

 

Anders zijn. In onze huidige maatschappij is het lastig om dit concept te accepteren, om het te laten zoals het is. Iedereen heeft bepaalde verwachtingen, al helemaal als het om de ontwikkeling en het gedrag van jouw kind gaat, familie, vrienden, school en de medische wereld. Als ouder wil je natuurlijk het beste voor je kind, maar wat doe je als je alles al geprobeerd hebt en het gewoon even niet meer weet? Laat je die diagnose stellen, is medicatie een optie, hebben jullie echt alles al geprobeerd of hebben jullie toch iets over het hoofd gezien? Dit zijn allemaal vragen die door jouw hoofd blijven spoken.

Hoe weet je wat de juiste stap is voor jouw kind?

Natuurlijk wil je je kind kind laten zijn en het beste geven voor de toekomst, dat wil toch iedere bezorgde, liefhebbende ouder? Echter in deze tijd van meningen kan het lastig zijn om door de bomen het bos te blijven zien. De juiste informatie en passende hulp is vaak niet zo een-twee-drie gevonden. En hier ligt dan ook meteen het grootste probleem, de informatie die ouders krijgen is niet toereikend en geeft geen overzicht. Een duidelijk plan is er niet. Het gevolg is dat vaak niet naar alternatieven gekeken wordt, 10 stappen overgeslagen worden en een diagnose het eerste is wat geopperd wordt.

Diagnose, een omstreden begrip.

Veelal wordt aan de voordelen van diagnosticeren getwijfeld. ‘Labels horen niet aan een kind, maar aan een koffer’ is een veelgebruikte quote. Maar wat wilt het hebben van een diagnose nou eigenlijk zeggen? Een diagnose is gebaseerd op de observatie van ‘anders zijn’ oftewel afwijken van de norm. Ja precies de norm! Datgene dat wij als cultuur(!) als normaal beschouwen. Ieder kind is anders, gedraagt zich anders, praat anders, ontwikkelt zicht anders en denkt anders, als je maar niet té anders bent. Normaal zijn wordt geaccepteerd, zelfs van je verwacht en als je anders bent, pas je niet. In onze cultuur pas je niet als je anders bent en dat is precies waar een diagnose voor nodig is. Een diagnose geeft aan aan de cultuur, HOE jij anders bent. Het zegt niet zozeer iets over jouw kind, maar over onze manier van kijken. Een diagnose, heel normaal dus!

Diagnosticeren de nieuwe norm?

Een diagnose kan een hele opluchting zijn en heel veel houvast bieden, echter er worden vaak (lees NIET: altijd!) andere oorzaken of factoren niet onderzocht of uitgesloten en vrijwel meteen wordt een diagnose als oplossing gezien. Aldus heb ik een aantal kinderen getraind, die beelddenkers blijken te zijn, maar waarbij wel de diagnose ADHD geopperd werd. Bijbehorende gedragsproblemen worden dus veroorzaakt door andere manier van informatieverwerking (zie vorige blog over beelddenken). Die diagnose ADHD paste dus niet bij hen, maar door de juiste hulp en begeleiding zijn zij enorm vooruitgegaan!

En nu?

Het is niet de schuld van ouders dat zij door de bomen het bos niet zien. Veranderingen gaan snel. De vraag van ouders naar hulp en steun is meer dan aanwezig, het is hoog tijd om hierin te gaan voorzien. Hoeveel leed, twijfels en angst zou er bezorgde en wanhopige ouders bespaard kunnen worden als de juiste informatie op een goede, overzichtelijke en volledige manier aangeboden wordt? Als ouders weten wat de consequenties zijn van de richting die zij kiezen, kunnen zij hier de verantwoording voor nemen en er volledig achter staan. Geen twijfels meer, geen onzekerheid, geen slapeloze nachten. Zij weten dat zij de beste keuze gemaakt hebben voor de ondersteuning van hun kind. Zij hebben bewust gekozen om hun kind op deze manier de beste kans te geven op een kleurrijke toekomst, niet naar het worden van de persoon die verwacht wordt, maar naar het worden van die mooie persoon die er in ieder kind te vinden is.

Jij bent jij,

En ik ben ik!

Waarom moet dat nou anders?

Tijd voor verandering dus! 

Steun, begrip en de juiste hulp is wat ik ouders wil gaan bieden. Met als doel ouders de juiste handvaten geven die leiden tot de beste keuze voor hun kind, of dat nou een diagnose is, professionele hulp of het volgen van een training. Dit omdat ik ervan overtuigd ben, dat op grond van de juiste, duidelijke en volledige informatie, de beste keuze gemaakt kan worden voor de volgende stap.

 

 

GRATIS workshop voor JOU!

GRATIS workshop voor JOU! 

Screen Shot 2015-09-23 at 17.15.31

Wil jij antwoord op de vraag: Wat kan ik als ouder doen om ervoor te zorgen dat mijn kind lekker in zijn/haar vel zit, zich goed voelt en geen problemen meer heeft op school? Tijdens deze lezing leer je over beelddenken, AD(H)D en Autisme, maar vooral over de stappen die JIJ als ouder kunt zetten voor een lief kind dat lekker in zijn/haar vel zit en geen problemen meer heeft op school.

Kent u iemand in uw kennissenkring waarvoor de lezing ook waardevol kan zijn? Attendeer hen dan zeker op onze lezing! Om je aan te melden KLIK HIER.

Screen Shot 2015-09-23 at 17.15.42

Wij zien u heel graag op 23 september inloop vanaf 19.30u start 20.00u in Etten-Leur; Turfschip of op 25 september zowel om 13.30u als 19.15u te Bergen op Zoom; de Melkfabriek!

Dat verklaart het.. Mijn kind is een beelddenker!

Beelddenken.1Iedereen is tijdens de eerste levensjaren een beelddenker. Zo zijn we geboren, we nemen als baby alles zintuigelijk waar zonder dat woorden hieraan te pas komen. Jonge kinderen communiceren met ouders en elkaar zonder taal. Tijdens de eerste levensjaren leren kinderen door blootstelling aan taal, het zogenoemde taaldenken aan; luisteren, praten en het in woorden uitdrukken van hun gedachten en emoties. Het beelddenken is dus een aangeboren manier van denken, terwijl het taaldenken aangeleerd is.

Tijdens de kleutertijd ontwikkelen kinderen een voorkeur voor of beelddenken of taaldenken en dit bepaalt niet alleen hoe zij informatie binnenkrijgen, maar ook hoe ze deze informatie verwerken. In groep 1 en 2 wordt er uitgegaan van beide manieren van informatieverwerving en verwerking, echter in groep 3 wordt de overstap van beelddenken naar taaldenken definitief gemaakt. Kinderen die zich het taaldenken toe leren passen doen het goed op school, terwijl beelddenkers juist problemen ervaren. Beelddenkers denken in beelden, niet in taal, overzien het geheel, niet de details, leren visueel en niet auditief, veelal kenmerken die erg op de kenmerken van dyslexie lijken. De manier van lesgeven is bij beelddenkers dus het grote probleem en niet de lesstof!

In een klas zitten al snel 1 of 2 leerlingen die beelddenkers zijn, zij komen in het huidige onderwijs vaak niet goed mee zonder dat er een onderliggende reden kan worden gevonden en deze leerlingen worden daarom dikwijls (onnodig) gediagnostiseerd met AD(H)D, dyslexie of autisme.

Herken jij jouw kind in deze beschrijving of onderstaande kenmerken? Heb je ervaring hiermee, vragen of bezorgdheden? Deel dit alsjeblieft in een comment. Ik ben hier heel benieuwd naar! Juist omdat deze kinderen vaak verkeerd gediagnostiseerd worden.

Let op! Veel kenmerken komen voor bij beelddenkers, maar omgekeerd kun je niet stellen dat iemand alle kenmerken heeft wanneer het een beelddenker is. Vele beelddenkers die een voorkeur hebben voor visueel denken, hebben een perfect gevoel voor taal. Echter een deel heeft dit niet en deze groep heeft vaak problemen met lees- en/of spellingproblemen.

In het algemeen kan je zeggen dat beelddenkers

  • een trage, afwezige indruk maken
  • moeite met regels hebben
  • met weinig begrijpbare taal vertellen
  • kinderlijk overkomen
  • moeite met rechts en links hebben
  • wisselende prestaties hebben
  • inzicht hebben op bepaalde momenten, maar op andere momenten ook weer niet.

Peuters/kleuters

  • komen laat tot spreken
  • vertonen vaak driftbuien, vooral wanneer ze gestoord worden in hun spel
  • hebben problemen bij het automatiseren van motorische vaardigheden
  • hebben een vertraagde of versnelde reactie op dingen die gezegd worden
  • hebben een voorkeur opgebouwd voor intensieve spelactiviteiten

Basisschoolleerlingen

  • hebben taalachterstand opgebouwd
  • vertellen met weinig woorden
  • kunnen hun gedachten heel moeilijk verwoorden
  • hebben moeite met opvolgen van instructies
  • nemen informatie letterlijk op
  • hebben een ZWAKKE CONCENTRATIE
  • dromen vaak weg in hun eigen verhaal/beeld
  • kunnen problemen niet goed analyseren

Pubers

  • Het beelddenken krijgt een extra accent: “leerproblemen komen opnieuw naar voren”
  • blijven kinderlijk gedrag vertonen
  • begrijpen een gegeven opdracht niet of het wordt zelfs vergeten
  • hebben CONCENTRATIEPROBLEMEN
  • hebben een belabberd handschrift
  • vertonen oriëntatie fouten in hun dictee
  • hebben tegenzin in het maken van een opstel
  • hebben faalangst
  • hebben MOEITE MET PLANNEN EN ORGANISEREN
  • hebben een zwak tekstbegrip

Vertoont jouw kind ook CONCENTRATIEPROBLEMEN of heeft hij/zij MOEITE MET PLANNEN EN ORGANISEREN? Dan zou beelddenken hier best de oorzaak van kunnen zijn als jij jouw kind herkend in bovenstaande kenmerken.. En dit is waar wij jouw kind kunnen helpen!!

Ben jij benieuwd hoe?

Kom naar een van GRATIS lezingen op 23 September 2015 in Etten-Leur of 25 September 2015 in Bergen op Zoom. Hier leer je als ouder over beelddenken, AD(H)D en dyslexie, maar vooral over de stappen die JIJ als ouder kunt zetten voor een lief kind dat lekker in zijn/haar vel zit en geen problemen meer heeft op school.

Ook kun je meer lezen over beelddenken en 6 tips voor ouders met beelddenkende kinderen in het e-book van kinder- en jeugd psychologe Mirjam de Nijs van You & Me psychologie: ‘Beelddenken? Nooit aan gedacht!’.

Bronvermelding

Beelddenken, Marion van de Coolwijk

Stichting Beelddenken: http://www.stichtingbeelddenken.nl

Mijn kind, een beelddenker?

BeelddenkenOngeveer 5% van de kinderen denkt in beelden. Deze beelddenkers lopen in het huidige onderwijs dat uitsluitend gericht is op taaldenkers vaak vast zonder dat er een onderliggende redenen kan worden gevonden en worden daarom dikwijls (onnodig) gediagnostiseerd met AD(H)D of autisme. Vaak is de basis van beelddenken de wisselwerking van duidelijk waarnemen en efficiënt verwerken van alle informatie. Deze basis is dan ook te zien bij autisme en AD(H)D. Ook hebben veel beelddenkers moeite met lezen en schrijven, zoals te zien is bij dyslexie. Beelddenkers ervaren klokkijken als moeilijk, rekenen als stom, zijn snel overprikkeld en het is voor hen zeer lastig om stap voor stap richting een einddoel te gaan. Ook het gebrek aan plannen en organiseren, behoefte aan structuur, iets moeilijk kunnen afmaken en zich veel moeten aanpassen aan de omgeving is te zien bij de bovengenoemde diagnoses.

Beelddenkers zijn snelle denkers, maar wanneer er zoveel informatie tegelijk binnenkomt is het moeilijk dit te ordenen. De hersenen gaan zo snel dat zij het zelf niet meer kunnen bijbenen. Wanneer zij zich dan ook nog eens niet begrepen voelen zullen zij zich sneller terugtrekken en minder snel inbreng durven te geven in de groep. Dit heeft tot gevolg dat zij steeds meer gaan piekeren. Het ordenen van informatie wordt steeds moeilijker waardoor zij op een gegeven moment helemaal vastlopen. Dit kan zowel op emotioneel als lichamelijk gebied zijn. Faalangst, onzekerheid, niets meer durven in te brengen, maar ook buikpijn, hoofdpijn en misselijkheid is vaak te zien bij deze jonge beelddenkers.

Beelddenkers ervaren de werkelijk anders dan de taaldenkers, en kijken vanuit een andere hoek naar de wereld. Het is een hele mooie eigenschap die echter in het huidige onderwijssysteem onderbelicht is en daardoor meestal problemen veroorzaakt. De ene denkstijl is immers niet beter dan de andere, echter wel anders! Er moet dus ook anders mee om worden gegaan.

Met dank aan kinder- en jeugd psychologe Mirjam de Nijs van You & Me psychologie.

Lees meer over beelddenken en 6 tips voor ouders met beelddenkende kinderen in haar e-book: ‘Beelddenken? Nooit aan gedacht!’.

Of kom naar een van GRATIS lezingen op 23 of 25 September 2015, waar je als ouder leert over beelddenken, AD(H)D en Autisme, maar vooral over de stappen die JIJ als ouder kunt zetten voor een lief kind dat lekker in zijn/haar vel zit en geen problemen meer heeft op school.

Ons ‘tweede’ brein

screen-shot-2015-03-19-at-01-36-09Het netwerk van neuronen dat onze darmwand bekleedt is zo uitgebreid dat wetenschappers het ‘tweede’ brein als bijnaam zijn gaan gebruiken. De echte naam van het netwerk van neuronen in ons darmkanaal is het enterische zenuwstelsel dat loopt van de slokdarm tot de anus. Het enterische zenuwstelsel heeft het vermogen om zonder input van het centrale zenuwstelsel te functioneren, echter beide zenuwstelsels staan met elkaar in verbinding. De communicatie tussen darmen en hersenen vindt onbewust, voortdurend en tweezijdig plaats; zowel de hersenen sturen signalen naar de darmen die op hun beurt signalen naar de hersenen sturen. Lees meer